X
تبلیغات
دبستان پسرانه امیر کبیر شاهین شهر - 54 متن ديكته كلاس اوّل

دبستان پسرانه امیر کبیر شاهین شهر

54 متن ديكته كلاس اوّل

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (1)»                                                      

 آ ا ـ بـ ب

آ ـ ب

ا ـ بـ ـ با

آ ـ ب ـ آب

آ ا ـ بـ ب ـ با ـ آبا

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (2)»                                                    

  آ ا ـ آـ ب ـ بـ ب

آب ـ با ـ بـ ب ـ بـ

بابا ـ آبابا ـ آ ا ـ آب

آب ـ بابا ـ آ ا ـ بـ ب

 به تعداد هر عدد شکل بکش.

1

2

3

4

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (3)»                                                   

  آ ا ـ بـ ب ـ آب

آب ـ آبا ـ بابا ـ آبابا

آبابا ـ بابا ـ بـ ب

آ ا ـ بـ ب ـ با

آب ـ آبا

( از 1 تا 5 به ترتیب بنویس)

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (4)»                                                   

  آ ا ـ بـ ب ـ آب ـ آبا

با ـ بابا ـ آبابا ـ اَ ـَـ

آب ـ بابا ـ بـ ـ آ ـ ب

اَ  ـَـ ـ بـ ب ـ آ ا ـ بابا

با ـ آبا ـ آبابا ـ باب

(از 1 تا 5 به ترتیب از سمت چپ بنویس)

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (5)»                                                   

  آ ا ـ بـ ب ـ اَ ـَـ ـ د ـ بَـ

آب ـ آبا ـ بابا ـ آبابا

با ـ باد ـ آباد ـ د ـ دَ ـ دا

داد ـ آب ـ بـ ب ـ اَ ـَ

بابا آب داد.

( از 0 تا 5 به ترتیب بنویس)

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (6)»                                                   

  آ ا ـ بـ ب ـ اَ ـَـ ـ د ـ آب

بـ ـ با ـ بَـ ـ آبا ـ بابا ـ آبابا

آبا ـ آباد ـ باد ـ د ـ دَ ـ دا ـ داد

بابا آب داد.

آبابا ـ آ ا ـ بـ ب ـ بَـ ـ داد.

(برای هر عدد گردی بکش و رنگ بزن)

5

1

0

2

4

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (7)»                                                   

  آ ا ـ بـ ب ـ اَ ـَـ ـ د ـ مـ م

آب ـ آبا ـ بابا ـ آبابا ـ باب

بابا آب داد. ب ـ بَـ ـ باب

د ـ دَ ـ دا ـ داد

اَ ـَـ ـ د ـ مـ م ـ مَـ ـ ما

با ـ باد ـ آباد ـ آ ا ـ د

بابا آب ـ اَ ـَـ ـ مـ م

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (8)»                                                    

  آ ا ـ بـ ب ـ اَ ـَـ ـ د ـ مـ م ـ سـ س

بابا آب داد.

آبا بادام داد.

آبابا آمد.

مـ ـ ما ـ سـ ـ سَـ ـ سا

سام با اَسب آمَد.

سَبَد ـ سام ـ بادام ـ آدَم ـ سـ س

 از 0 تا 5 به ترتیب بنویس.

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (9)»                                                    

 بابا آب داد.

سام با اَسب آمَد!

آبابا  بادام داد.

بَم آباد باد.

بابا با آب آمَد؟

آ ا ـ بـ ب ـ مـ م ـ سـ س ـ د ـ دَ ـ دا

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (10)»                                                     

  آ ا ـ بـ ب ـ اَ ـَـ ـ د ـ مـ م ـ سـ س ـ تـ ت ـ او و ـ بَـ ـ دَ ـ مَـ ـ سَـ

 بابا آب داد.

سام بادام داد.

آبابا با اَسب آمَد.

داماد با او دست داد.

آبا توت داد.

بابا تاب بَست.

اسد با سام دوست است.

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (11)»                                     

  بابا آب داد.

سام بادام داد.

آبا تاب بست.

آبابا دَر دست توت دارد.

بابا با سام دوست است.

مادر در سرما آمد.

 سارا در سبد توت دارد.

آ ا ـ د ـ ر ـ اَ ـَـ ـ سـ س ـ او وـ بـ ب ـ مـ م ـ تـ ت

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (12)»                                      

   مادر با سام دَر سراب بود.

 او با اسب در باران آمد.

 بابا در سبد توت، اَنار دارد.

 من بابا، مامان را دوست دارم.

 سردار در سرما با اَسب آمد.

 باران نم نم، آرام آرام آمد.

 آبادان آباد است.

 آن مَرد دانا است.

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (13)»                                     

  آ ا ـ بـ ب ـ د ـ اَ ـَـ ـ تـ ت ـ مـ م ـ د ـ نـ ن ـ او و

مادر با سارا در باران آمَد.

سام با اَسب آرام آرام آمد.

آن ابر دَر آسمان است.

من در دَست انار، توت دارم.

 دارا اسب ندارد!

من بابا، مادر را دوست دارم.

 آن مَرد دندان ندارد.

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (14)»                                     

 ایـ یـ ی ای ـ ایران ـ سیب ـ آبی

مادر دَر دست سیب دارد.

من ایران را دوست دارم.

 آن ابر در آسمان است.

امین در سبد انار، سیب دارد.

بابا در ساری است.

 امیر در سبد سیب ندارد!

او انار، توت، نان، سیب را دوست دارد؟

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (15)»                                     

  ز ـ سرباز ـ زود ـ سبز ـ آزاد ـ زَبان ـ اََمین ـ ایـ یـ ای ـ سیب ـ ایران

آبی ـ آسمان ـ ابر ـ بیدارـ بَر می­دارد

من ایران و ایرانی را دوست دارم.

 ایران سرسبز و آباد است.

 امین در دست سوت دارد.

 سارا با مادر از بازار آرام آرام آمد.

 مادر با سوزن دامَن وَ روسری می­دوزد.

 زرد انار وَ سیب را از زمین برمی­دارد.

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (16)»                                     

 ایـ یـ ی ای ـ ایران ـ سیب ـ آبی ـ امیر ـ مادر ـ زـ سرباز ـ زَرد ـ زنبور ـ سوزن ـ میز ـ انارـ

بابا میز می­سازد.

 ما ایران را دوست داریم.

 ایران سَر سبز، آزاد وَ آباد است.

 ایرانِ ما آباد است.

 مِدادِ امین آبی، زرد و سبز است.

 سبدِ توت دَر دستِ سارا بود.

 اَمین دَر دَست سوت دارد.

             

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (17)»                                    

  درس 7:

اِ ـِـ ـه ه ـ اِمام ـ نَرده ـ مِداد ـ ایرانِ ما ـ سَبَدِ توت ـ مِدادِ اَمین

شـ ش ـ شب ـ آش ـ شیر ـ تَراش ـ یـ ی ـ یاس ـ می­آیَد ـ دریا ـ سایه

مادر دَر سبد یاس دارد.

من دریایی آبی و آرام را دوست دارم.

 آن روز آزاد، از مَدرِسه زود آمَد.

آن شب، اَمین ستاره­ای را در آسمان دید.

 ایرانِ ما آباد، سرسبز، آزاد و زیبا است.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (18)» از کتاب دیکته در خانه مولف: جمشید فهم فام  

 

 اُ و ـ بُز ـ مُدیرـ مَردُم ـ بُناب ـ تُند ـ اُمید ـ دُشمن

اُمید بُز را بُرد.

استاد به ما درسِ اَدَب داد.

 امین در باران تند آمَد.

 بابا به اُمید انار داد.

بُناب و بستان آباد در ایران است.

 مادر به مبین سیب داد.

 اُمید بَرادَرِ مبین است.

 زـ ایـ یـ ی ای ـ شـ ش ـ یـ ی ـ اُ و

من مَردمِ ایران را دوست دارم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (19)» از کتاب دیکته در خانه مولف: جمشید فهم فام  

 

 کـ ک ـ اُردَک ـ نَمَک ـ بابک ـ کاشی ـ کِتاب ـ کَبک

باران کم کم می­بارَد.

 در کرمان مس زیاد است.

 آزاده کبوتر را دوست دارد.

 اُردک در آب شنا و بازی می­کند.

 مادر با تاکسی در باران آمد.

زنبور در کندو است.

آ ا ـ بـ ب ـ سـ س ـ د ـ اَ ـَـ ـ مـ م ـ کـ ک ـ یـ ی ـ زـ ایـ یـ ی ای

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (۲۰)»                                                 

 

 اُ و ـ اُمید ـ تُند ـ مُدیر ـ دُرُست ـ شُتُرـ کـ ک ـ کبوتَر ـ اُردَک ـ کندو ـ کودک ـ و ـ ورزش ـ داور ـ سوارکار ـ میوه

اُمید با مُدیر در باران تند آمَدند.

زنبور در کندو، کبوتر روی بام است.

 اُردک در آب آرام آرام شنا می­کند.

 مادر آزاد، کباب و آش دُرُست می­کند.

 آیا می­دانی که این نمکدان نمک ندارَد؟

 امیر، کریم و اکبر سه دوست با شادی ورزش می­کنند.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (21)» از کتاب دیکته در خانه مولف: جمشید فهم فام      

 

 پـ پ ـ توپ ـ پرواز ـ پَری ـ پا ـ می­پَزَدـ پَر ـ پروانه

پیرمرد ـ پیرزن ـ پارک ـ پنیر ـ پاک ـ پتو ـ پرستو ـ پرستار ـ سوپ

پاک ـ پرویز ـ پرتاب ـ پارو ـ پدر ـ پیکان ـ پراید ـ پَرپَر ـ پوران

پروین ـ پودر ـ پیروز ـ پرواز

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (22)»                                                   

 

 مادر در سبد سیب دارد.

 امین با آزاده در باد و باران آمدند.

 آن دریا آرام  و آبی بود.

 اسب ِ سارا در باد تُند آمد.

 دارا در دست مِداد، یاس و انار دارد.

 بابا با دَست تاب را بست.

 من ایران و مردم آن را بسیار دوست دارم.

آیا می­دانید که ایران آباد، آزاد و سرسبز است.

 سبدِ توت و سیبِ سارا در ماشین نَبود.

 برادر من دریایی آبی و آسمانِ آبی را دوست دارد.

 آ ا ـ شـ ش ـ و ـ پـ پ ـ گـ گ ـ کـ ک ـ سـ سـ مـ م

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (23)»                                            

 دَرسِ9:

 پـ پ ـ پرواز ـ توپ ـ پروانه ـ پرستو ـ پرنده ـ گـ گ ـ سگ ـ انگور ـ گُرگ ـ گاو

ما با توپ بازی می­کُنیم.

آن پرستو پرواز می­کُند.

آیا می­دانید که پِدَرِ پروانه نانوا است؟

 امین می­داند که، او نان را در تنور می­پَزَد.

 من می­دانم که پروانه نان با پنیر و گِردو را دوست دارد.

 نَرگِس در گُرگان با مادر بزرگ زندگی می­کُنَد.

 آن گُربه با توپ آرام آرام بازی می­کُند.

(از 0 تا 7 به ترتیب بنویسید)

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (24)»                                               

 

دَرسِ 9:

 پـ پ ـ پَروانه ـ پرستو ـ توپ

ما با توپ بازی می­کُنیم.

پدر پروانه در گرگان نانوا است.

 پَروانه نانِ تازه با پَنیر را دوست دارد.

 نَرگِس با مادربُزُرگ زِندِگی می­کُنَد.

 او با شیرِگاو ماست دُرُست می­کُنَد.

 آن گُربه­یِ زَرد توپ بازی می­کُنَد.

آسمان آفتابی نیست وَ بَرف می­بارَد.

 آزاده با فرزانه و فِرِشته آدَم بَرفی دُرُست می­کُنَند.

(به تعداد عددهای 6 و7 شکل بکشید)

6

7

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (25)»                                                                       


درس 1:

آ ا ـ آب ـ آبی ـ بابا ـ دریا ـ آتش ـ ابر ـ بادبادَک ـ باد ـ باران ـ تاب ـ اَنار

کتاب ـ کبوتر ـ بادام ـ بَبر ـ کَفش ـ بَستنی ـ اَسب

درس 2:

اَ ـَـ ـ اَمین ـ دَر ـ دَریا ـ بَرف ـ انگور ـ کیف ـ بَرگ ـ آزاده ـ داد ـ دَفتر ـ توپ ـ آدَم برفی ـ سوت ـ دست.

درس3:

 مـ م ـ اِمام ـ بادام ـ آمَد ـ مَدرَسه ـ مُدیر ـ بام ـ آدَم ـ سـ س ـ یاس ـ سبد ـ سام

درس 4:

 او و ـ سود ـ بود ـ مو ـ دود ـ تـ ت ـ توت ـ اَست ـ کِبریت ـ دَست ـ موش ـ اَنگُشت ـ ماست

درس 5:

 رـ مادَر ـ ابرو ـ سَرد ـ درس ـ زَنبور ـ پرستو ـ دارکوب ـ مار ـ سارا ـ برادر ـ دارد ـ آرام ـ نَم نَم ـ دَندان ـ آبادان.

 

دَرسِ 9:

ما با توپ بازی می­کنیم.

 آن پَرَستو در آسمانِ آبی پرواز می­کند.

 پدرِ پروانه نان را در تنور می­پَزَد.

من نانِ تازه با پنیر و گردو را دوست دارم.

 دیروز آسمان ابری بود و باران تُند می­بارید.

 مادر بُزُرگ با شیرِ گاو ماست، پنیر و کَره درست می­کُنَد.

 آسمان آفتابی نیست و برف کم کم می­بارَد.

 من می­دانَم که آدم برفی کیف و کفش و مِداد نَدارَد.

 آزاده، با فرزانه و فِرِشته در مَدرِسه آدم برفی دُرُست می­کنند.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (27)»                                                 

 مادر در باران آرام آرام آمَد.

 امین در دست سبد و نان دارد.

 من کِشوَرِ ایران وایرانی را دوست دارم.

 ایران آباد و بزرگ، سرسبز و زیبا است.

 بابا رَنگِ آبی، زرد، سفید، سرمه­ای و سبز را بسیار دوست دارد.

 ما ایران و ایران پاینده، با سَربازِ رَزمنده را دوست داریم.

 آن خانه اِستخر، این اِستخر آب و نرده دارد.

من و دوستم گوشِ شِنَوا داریم.

 آزاده دَر دَریایی آرام، آبی و بزرگ شِنا و شادی می­کرد.

 اُ و ـ یـ ی ـ شـ ش ـ ایـ یـ ی ای ـ مـ م ـ آ ا

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (28)»                                                                        

 درخت کِنارِ رودخانه است.

 خانه­­یِ خرگوش زیر درخت است.

 آزاده قندان را پُر از قَند می­کُنَد.

 مادر قاشق و بشقاب را می­شوید.

 پدرِ اَمین قوری و اِستکان را به اُتاق می­بَرَد.

 خدا مَردمِ خوب و دانا را دوست دارَد.

 خُروس از زمین آب و دانه بَرمی­دارد.

مادر بزرگ در دست قُرآن داشت و آن را می­بوسید.

 پدر سارا دَر اِستخر قایق سواری می­کرد.

(از 0 تا 9  به ترتیب بنویسید)

9-8-7-6-5-4-3-2-1-0

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (29)»                                                

 

 خـ خ ـ خُدا ـ خوب ـ درخت ـ رودخانه ـ میخ ـ شاخ ـ خرگوش ـ قـ ق ـ قرآن

اُتاق ـ قاشق ـ بُشقاب ـ قوری ـ دل ـ لانه ـ بُلبُل ـ گُل ـ لبخند ـ سلام ـ شاخه ـ ملخ ـ قند ـ قندان ـ استکان.

 شاخه­ای از درخت کنار خانه­ی خرگوش اُفتاده است.

 من می­دانم که خُدا مردمِ خوب و دانا را دوست دارد.

 پدربُزرگ به مادر بُزُرگ قرآن داد.

 بابا در رودخانه قایق سواری می­کند.

 گل آمد، بلبل سلام کرد و کنارِ گل لانه ساخت.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (30)»                                               

 

 درس 11:

نارنج و برنج

 این جا شالیزار است.

 شالیزار بُزُرگ، سرسبز، زیبا و دیدنی بود.

 مردان و زنان در شالیزار بِرِنج می­کارَند.

 زیرِ درختِ نارنج سه جوجه و پنج گَنجشک و شِش بُلبُل بازی می­کُنَند.

آن روز اَمین و آزاده با پدر و مادر به شالیزار تماشا می­کردَند.

 من می­توانم برنج، جوجه، نارنج و گُنجشک را بنویسم.

 آیا می­دانید که کِشاوَرز در شالیزار برنج می­کارد؟

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (31)»                                              

 

 درس 11:

 خورشیدـ دو ـ نوک ـ هـ ـهـ ـه ه ـ مهتاب ـ ماه ـ کوه ـ آهو ـ سِتاره­ها

دو روز پیش، پدر بزرگ برای امیر یک خُروسِ خوش آواز خَرید.

 وقتی که خورشید زمین را روشن کرد، امیر برای خُروسِ خود آب و دانه ریخت.

 بَه بَه چه هَوایی!

 ای خُدایِ مهربان، آسمان وَ ماه و سِتاره هایت را دوست دارَم.

 جـ ج ـ پـ پ ـ اُ و ـ لـ ل ـ د ـ آ ا ـ کـ ک ـ هـ ـهـ ـه ه

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (32)»                                             

 

 درس 12:

چوپان ـ چراگاه ـ قارچ ـ چادُر ـ چِشمه ـ قوچ ـ مَنیژه ـ ژاله

گوسفندان در چراگاه می­چَرَند.

 آیا قوچ در کِنارِ چشمه ایستاده بود؟

 چوپان در زیر درختِ هُلو نِشسته بود.

آن روز وقتی که گل­ها پَژمُرده بودند، ژاله و منیژه یک پارچ آب به گُل ها دادند.

 آنوقت گل ها زیبا و شاداب شدند.

 مادر گفت: آفرین بر ژاله و منیژه.

 یک ـ دوـ سه ـ چهار ـ پَنج ـ شش ـ هَفت ـ هشت ـ نُه ـ دَه

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (33)»                                               

 

 درس 12:

چوپان ـ چادُر ـ قارچ ـ ژاله ـ منیژه ـ گل پَژمُرده ـ ژ ـ کِتاب خوانی ـ خواندن ـ تَختِ خواب

 در چراگاه چوپان، چادُر، قارچ و قوچ را دیدم.

 می­دانی آن روز ژاله وَ منیژه به گل ها آب دادند؟

 آیا می­دانی که من چهار خواهرِ خوبی دارم.

 امین گفت من کتاب خواندن را دوست دارم.

 ما هم دیگر را دوست داریم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (34)»                                               

 

 مَن و مادرم از بزّازی بیرون آمدیم.

 مادرم پارچه­یِ گل دار قشنگی خریده بود.

 او در راه فروشگاه و دُکّان ها را به من نشان می­داد و می­گفت: این جا نجّاری وَ آن جا نانوایی است.

 بابا از نجّار میز و از نانوایی نان خرید.

  من در بازار دُکّانِ کفّاشی را از نزدیک دیدم.

 دوستان من، مادرم از قنّادی برای ما شیرینی خرید.

 وقتی به خانه رسیدیم، مادرم برای آزاده چادر نمازِ قشنگی دوخت.

 من و آزاده از بابا و مادَر تشکّر کردیم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (35)»                                               

 

 یک ـ دریا بسیار بزرگ، زیبا و تماشایی است.

دو ـ آن روز آسمانِ دریا صاف و آبی بود.

 سه ـ صَدف هایِ سفید در کنارِ دریا، این جا و آن جا پراکنده است.

 چهارـ در صدایِ موج، پرندگانِ دریا، ماهی هایِ ریز و درشت را شکار می­کنند.

پنج ـ سَفرِ دلپذیر، یک روز در زَنگِ آخِر، آذر گفت:

شش ـ تابستانِ گذشته با پدر، مادر و برادرم به استانِ مازندران رفتیم.

 هفت ـ دَر آن جا از دیدنِ جنگل ها، چشمه ها، کوه ها و شالیزارها لذّت بُردیم.

 هشت ـ برادرم گفت:« کاش» می­توانِستَم هرچه را که می­بینم، بنویسم.

 نُه ـ مادرم گفت:« وقتی به مدرسه بروی نوشتن را یاد می­گیری».

 دَه ـ مادرم در ادامه گفت: اَمّا تا آن زمان، هرچه را دیده­ای نقّاشی کُن.

صـ ص ـ ذ

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (36)»                                               

  درس 16:

علی و معصومه

 آیا می­دانید که علی و معصومه بچّه هایِ با ادب و پاکیزه­ای هستند.

 آن ها همیشه به دیگران سلام می­کنند.

 وقتی می­خواهند به جایی وارد شوند، اوّل دَر می­زنند.

برای استفاده کردن از وسایلِ دیگران، از آن ها اجازه می­گیرند.

 وقتی مُعلِّم درس را شروع می­کند، خوب به آن گوش می­دهند.

 بعد از درس، وسایلِ خود را جمع می­کُنَند.

 ما می­دانیم که، بچّه های با ادب و تمیز، پیش خُدا و همه کس عزیز هستند.

عـ ـعـ ـع ع

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (37)»                                              

  درس 17:

مِثلِ خورشید

 شبی مهتابی بود.

 من و پدرم به آسمان نگاه می­کردیم.

 پدرم گفت: ثُریّا جان، آیا می دانی چه چیزی باعثِ روشن شدنِ زمین می­شَوَد؟

 ثُریّا گفت: من چند ثانیه فِکر کردم و گفتم: نورِ ماه.

 پدرم گفت: آفرین دُختَرَم!

 نورِ ماه در شب، مِثلِ نورِ خورشید در روز باعثِ روشن شُدَنِ زمین می­شود.

 ثُریّا به بابا گفت:

من آن شب مهتابی را فراموش نمی­کنم.

ثـ ث

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (38)»                                               

 

 درس 1:

آب ـ دریا ـ آبی ـ بادـ باران ـ آ ا ـ بـ ب ـ اَ ـَـ

درس 2:

اَبر ـ اَمین ت بادبادَک ـ د ـ داد ـ مـ م

درس 3:

 مِداد ـ میز ـ مدرسه ـ مُدیر ـ دارد ـ پرچم ـ نیمکت ـ دست ـ سبد ـ یاس ـ سـ س آزاده ـ او ـ و

درس 4:

توت ـ انگور ـ آلو ـ هُلو ـ مادر ـ دوست ـ آمد ـ دارم ـ تاب ـ توپ ـ سوت ـ بابا

بست ـ ر ـ تـ ت

درس5:

آرام آرام ـ نان ـ آسمان ـ نانواـ باران ـ دارد ـ نَم نَم ـ نـ ن ـ می­بارَد ـ ایـ یـ ی ای

درس 6:

 ایران ـ ایرانی ـ سفید ـ سرمه­ای ـ آباد ـ بیدار ـ سرباز ـ زَرد ـ سبز ـ اِ ـِـ ـه ه

درس7:

 استخر ـ نرده ـ خانه ـ درخت ـ چشم ـ گوش ـ اَنگشت ـ یـ ی ـ شـ ش ـ قایق ـ می داند ـ چای ـ یَخ ـ اُ و

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (39)»                                               

 

 خانه­ی خرگوش و درخت در کنار رودخانه است.

 پدر، مادر، امین و آزاده در کارهای خانه با هم، همکاری می­کنند.

 آیا می­دانید که: بهار آمد، گل آمد، بلبل ها آواز سَر می­دهند.

 در شالیزارِ زیبا و بزرگ، مردان و زنان بِرِنج می­کارَند.

 من در چراگاه چوپان، چشمه، چادُر و قارچ را دیدم.

 آن روز ژاله وَ منیژه به گل ها آب دادند.

 من و خواهرم آزاده کِتاب خواندن را دوست داریم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (40)»                                               

 

 درس 18: (هیجدَه)

 من می دانم که هِزاران جورحَلَزون هست.

 هَمه­یِ حلزون ها بدنی نرم دارند.

 حلزون خیلی آرام حرکت می­کند.

 آیا می­دانید که سرو بدنِ حلزون از صَدَف بیرون است.

 وقتی حلزون حرکت می­کند اَثَرش روی زمین یا هر چیز دیگر دیده می­شود.

 من حلزون را از نزدیک دیده ام.

 حلزون دو شاخکِ بزرگ دارد.

حـ ح

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (41)»                                               

 

 من می­دانم که، هزاران جور حلزون در ایران هست.

 آزاده به امین گفت: همه­یِ حلزون ها بدنی نرم دارند.

 حلزون وقتی حرکت می­کند، اثرش روی زمین یا هرچیز دیگر باقی می­ماند.

 آیا می­دانی که به حلزون«حیوانِ خانه به دوش» می­گویند؟

 آن روز صِدایِ اذان را از مَسجِد شنیدم.

 من همراه پدرم به مسجد رفتم.

 در مسجد از پدرِ رضا پرسیدم، چِرا امروز رضا به مدرسه نیامده بود؟

 پدر رضا گفت: رضا مریض است.

من و پدرم برای سلامتی رضا وَ هَمه­یِ مریض ها دُعا کردیم.

ضـ ض

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (42)»                                               

 

 درس 21:

خاطراتِ انقلاب

روز دوازدهم بهمن ماه بود.

 ما دانش آموزان در حیاط صف بسته بودیم.

 مُدیر از خاطرات روزهای انقلاب تعریف می­کرد.

 در آن زمان رَهبرِ انقلاب اِمام خمینی بود.

 روز دوازدهم بهمن، امام  به وطن آمَد.

 انقلاب ایران در بیست و دوم بهمن پیروز شد.

 ما هر سال، دَهه­ی فجر را جشن می­گیریم.

 ما یادِ امام خمینی و شهیدان انقلابِ اسلامی را گرامی می داریم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (43)»                                               

 

 دو مُرغابی و یک لاکپشت در کنارِ آبگیری زندگی می­کردند.

 با گرم شدن هوا، آبگیر هم خشک شد.

 آیا می­دانید که: مُرغابی ها مجبور شدند از آن جا بروند.

 آن روز لاک پشت خیلی غمگین شد.

 آن وقت مرغابی ها با هم فکر کردند تا راهی پیدا کنند.

 کلاغ و جُغد دیدند که دو مُرغابی چوبی به منقار گرفته­اند و لاک پشتی را با خود می­بَرَند.

آن ها جیغ زدند و گفتند لاک پشت شده پرنده!!

لاک پشت تا دهانش را باز کرد، از بالا به زمین اُفتاد.

غـ ـغـ ـغ غ

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (45)»                                               

 

 روز دوازدهم بهمن ماه، امام به ایران آمد.

 ما دانش آموزان در حیاط صف بسته بودیم.

 ما هر سال روزِ پیروزی انقلاب اسلامی ایران را جشن می­گیریم.

دو مرغابی و یک لاک پشت با هم در کنارِ آبگیری زِندگی می­کردند.

 یک روز با گرم شدنِ هوا مرغابی ها مجبور شدند از آن جا بِرَوند.

 من می­دانم که حضرت محمّد(ص) پیامبر ما مسلمانان است.

 پیامبرِ مهربانِ ما، در شهر مکّه به دنیا آمد.

 روزی که حضرتِ محمّد(ص) به پیامبری رِسید روزِ مَبعَث نام دارد.

 قُرآن کتابِ آسمانیِ ما مسلمانان است.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (46)»                                              

 

  شهرِما بُناب یکی از شهرهایِ اُستانِ آذربایجان شرقی است.

 شهرِ ما دانشگاه ها، کارخانه ها و نیروگاه برق و جاهای دیدنی زیادی دارد.

 مردم شهرِ ما تلاش می­کنند.

 دانش آموزان شهر ما باهوش و زرنگ هستند.

 کَبابِ بُناب در ایران معروف است.

 به شهر بُناب، شهر دوچرخه می­گویند.

 من در شهرِ بناب زندگی می­کنم و درس می­خوانم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (47)»                                               

 

 درس3:

 مدرسه­ی ما مُدیر، کلاس، میز و پرچم دارد.

 آزاده یک سبد یاس به کلاس می­بَرَد.

درس4:

مادر آمد، او به من توت داد.

 من بابا و مادرم را خیلی خیلی دوست دارم.

 درس 5:

 سارا در باران با اَسب آرام آرام آمد.

 درس6:

 من ایران و ایرانی را دوست می­دارم.

درس7:

 خانه­ی آن مَرد استخر، نرده و درخت دارد.

 خَدا به من دو گوش، دو دست، دو چشم و دو پا داده است.

من در کِنارِ دریا قایق را دیدم.

 درس8:

 آن روز زنبور در کندو، اُردک در آب شنا می­کرد.

درس9:

گرگ و گَوَزن در جنگلِ بزرگ وسرسبز زندگی می­کنند.

 درس10:

 امین و آزاده در کنار کارهای خانه همکاری می­کنند.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (48)»                                         

 

 چهار فصل

هر سال دوازده ماه است.

 من می دانم که هر سال چهار فصل است.

 فروردین، اردیبهشت و خرداد ماه هایِ فصلِ بهار هستند.

 تیر، مرداد و شهریور ماه هایِ فصلِ تابستان می باشد.

 من نامِ ماه هایِ فصلِ زمستان را می­دانم.

 امین و آزاده می­دانند که هر ماه چهار هفته است.

 ما فصلِ زمستان را با برف و سَرما می­شناسیم.

 آیا می­دانید مهر، آبان و آذر ماه های فصلِ پاییز است؟

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (50)»                                               

 

 سارا با اسب در باران آرام آرام آمد.

 بابا تاب را با دستِ راست بست.

 مادر در سَبَد نان، توت، بادام و آب دارد.

 ما ایران و ایرانی ها را خیلی دوست داریم.

 آیا می­دانید که: آن شب اَمین ستارِه ای را در آسمان دید.

 من دریایِ بزرگ، آبی، آرام و زیبا را دوست دارم.

 زنبور در کندو، کبوتر رویِ بام و اردک در آب شِنا می­کند.

 این سه دوست با شادی ورزش و همکاری می­کُنَند.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (51)»                                               

 

 قرآن کتابِ آسمانی ما مسلمانان است.

 مادرم هر صُبحِ زود صُبحانه را آماده می کُند.

 ثُریّا گفت: من آن شبِ مهتابی را فراموش نمی کنم.

 علی و معصومه همیشه به دیگران سلام می­کنند.

 آن روز صِدایِ اَذان را از مسجد شنیدم.

 امین نقّاش، کفّاش و قَنّاد را دید و تشکّر کرد.

 نادِر به مادرش در کارهایِ خانه کمک می­کند.

 ما هم باید همیشه به پدر و مادَرِمان کمک کنیم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (52)»                                               

 من کوه نوردی را دوست دارم.

 شب ها نورِ ماه، زمین را روشن می کُند.

 زنگ های پرچم ایران سبز، سفید و قرمز است.

 آن روز ژاله و منیژه به گل ها آب دادند.

 بابا از قنّاد، نقّاش و بزّاز تشکّر کرد.

 اَوّلِ هر کار نام خُدا را بگو.

 آسمانِ بزرگ و آبیِ دریا خیلی زیبا و دیدنی است.

آذر گفت: از دیدنِ کوه ها و چشمه ها لذّت بُردم.

علی و معصومه دانش آموزانِ با ادب هستند.

 ما مردمِ ایران عید نوروز را جشن می گیریم.

 

« متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (53)»                                               

 

  آسمانِ صاف و آبی دریا خیلی دیدنی است.

 من از دین دریا، جنگل ها، چشمه ها و شالیزارها لِذَّت بُردَم.

 علی و معصومه بچّه هایِ با ادب، همیشه به دیگران سلام می­کنند.

 دانش آموزان بعد از درس وسایلِ خود را جمع می کنند.

ثُریّا گفت: من آن شبِ مهتابی را فراموش نمی کنم.

 آیا می دانید که به حلزون،« حیوانِ خانه به دوش» می­گویند؟

 همه­یِ حلزون ها صدف و بدنی نرم دارند.

 آن روز در مسجد، مَن و پدرم برای سلامتیِ رضا و همه­ی مریض ها دُعا کردیم.

 « متنِ دیکته­یِ شُماره­یِ (54)»                                              

   مردان و زنان در شالیزار برنج می کارند.

 چون در کنارِ چادر و زیر درخت نشسته بود.

 آفرین به ژاله و منیژه که به گُل ها آب دادند.

 من کتاب خواندن را خیلی خیلی دوست دارم.

 سارا در بازار از کفّاشی کقش خرید.

 آیا تاکنون صِدایِ موجِ دریا را شنیده­ای؟

 بچّه هایِ با اَدَب و تمیز، پیشِ خُدا و همه کس عزیز هستند.

 آن شبِ مهتابی، من و پدرم به آسمان نگاه می کردیم.

 دو مُرغابی و یک لاک پشت در کنارِ آبگیری زندگی می کردند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم دی 1389ساعت 16:38  توسط  آقای امینیان  |